pl | en

O projekcie

Tło historyczne  i kontekst projektu

Kontekst historyczny

Prezentowany projekt badawczy dotyczy polskiej filozofii chrześcijańskiej XX wieku. Zrozumienie jej specyfiki i znaczenia jest niemożliwe bez uwzględnienia zasadniczego tła historyczno-politycznego, towarzyszącego jej uprawianiu i funkcjonowaniu – zwłaszcza w drugiej połowie ubiegłego stulecia.

Wiek XX był czasem szczególnej próby nie tylko dla Polski. Obok odzyskania niepodległości w 1918 roku, naznaczyły go dwie wojny światowe, rewolucja bolszewicka, narodziny systemów totalitarnych, zorganizowane formy ludobójstwa, połączone ze zniewoleniem i pogardą dla godności człowieka. Wszystko to odcisnęło wyraźne piętno na kulturze polskiej, europejskiej i światowej. Dotknęło także filozofię. Po roku 1945, wraz z narzuceniem Polsce przez ZSRR systemu totalitarnego, monopolowi politycznemu towarzyszył monopol światopoglądowy, za którym stała oficjalna wykładnia filozofii marksistowsko-leninowskiej.

W związku z tą sytuacją wielu przedwojennych profesorów akademickich utraciło pracę na swoich uczelniach, między innymi: Władysław Tatarkiewicz, Roman Ingarden, Izydora Dąmbska, Henryk Elzenberg i Tadeusz Kotarbiński. Ograniczano swobodę badań naukowych i kontakt z myślą filozoficzną zza żelaznej kurtyny. Polska humanistyka znalazła się w ideologicznym potrzasku. Przez szereg dziesięcioleci środowiska akademickie podlegały naporowi różnych form ideologii marksistowskiej. W tych niesprzyjających warunkach, już pod koniec lat 40. XX wieku, w Polsce zaczęła intensywnie odradzać się szeroko rozumiana filozofia chrześcijańska. Izolacja przez władze państwowe ośrodków naukowych, w których była uprawiana, wiązała się ze względną swobodą od nacisków ideologicznych i pozwalała zachować autonomię w prowadzeniu badań. Wbrew temu, co się powszechnie sądzi, była to filozofia uprawiana nie tylko przez osoby duchowne, ale też przez świeckich, którzy w obszarze myśli chrześcijańskiej poszukiwali dróg wolnego i nieskrępowanego dogmatami partyjnymi poznania i myślenia. Stawiany przez jej przedstawicieli opór intelektualny odegrał bardzo ważną rolę najpierw w ochronie polskiej kultury narodowej na przestrzeni całego XX wieku, a potem w kształtowaniu jej chrześcijańskiego oblicza, wreszcie w jej dalszym rozwoju.

Filozofia chrześcijańska stała się w XX wieku ideowym spoiwem, niezbędnym dla zachowania ciągłości kultury polskiej i łącznikiem polskości z cywilizacyjnym dziedzictwem Zachodu Europy. Dlatego w okresie komunizmu spotykała się ona z różnymi szykanami, a także próbami jej dyskredytacji czy instrumentalizacji. To właśnie w tym czasie próbowano przedstawiać ją jako formę myślenia życzeniowego, nabudowanego na wierzeniach religijnych oraz jako dyskurs ideologiczny całkowicie sprzeczny ze współczesną nauką. Przeciwko takiemu podejściu występowali wszyscy przedstawiciele polskiej filozofii chrześcijańskiej. Wysiłek uprawiania filozofii nierzadko przybierał u nich formę ethosu wspartego nie tylko silną wiarą, ale także autentycznym patriotyzmem.

 

Inspiracja chrześcijańska

Uprawianie filozofii chrześcijańskiej jest faktem historycznym, który miał miejsce w określonym czasie i przestrzeni z racji pojawienia się w kulturze Objawienia oraz wypływających z niego konsekwencji praktycznych i teoretycznych. Chociaż określenie „filozofia chrześcijańska” funkcjonuje w literaturze przedmiotu, to z metodologicznego punktu widzenia jest kategorią niejednoznaczną. Trzeba tu zaznaczyć, że filozofia – podobnie jak biologia czy chemia – nie jest ani „chrześcijańska”, ani „niechrześcijańska” – jest ona nauką. O jej wartości poznawczej decyduje nie określony przymiotnik, ale sposób epistemologicznej waloryzacji wygłaszanych twierdzeń. Innymi słowy: chodzi o to, czy rzeczowo i obiektywnie, w sposób komunikatywny, trzymając się właściwego dla siebie aspektu, dokonuje poznawczego i rozumiejącego wyjaśnienia rzeczywistości. Jeśli to czyni, zasługuje na uwagę oraz analizę, bo jest ona sposobem zdobywania przez człowieka prawdy o świecie. W sensie przedmiotowym tradycja chrześcijańska, w kontekście odkrywania, dostarcza filozofowi określonych typów sytuacji problemowych, które można objaśniać (wyjaśniać, rozjaśniać) za pomocą odpowiedniej aparatury pojęciowej, odniesionej do uprzednio wybranego systemu filozoficznego lub nauk humanistycznych. Wreszcie można o filozofii chrześcijańskiej mówić w znaczeniu psychologicznym, biorąc pod uwagę osobę samego filozofa, jako tego, który, będąc człowiekiem wierzącym, sam filozofuje. W tym znaczeniu uprawianie filozofii chrześcijańskiej ma charakter egzystencjalnego zaangażowania i może być określone jako pewien sposób życia, wsparty aktem wiary religijnej.

Z punktu widzenia filozofii nauki dopuszczalne jest mówienie o uprawianiu filozofii, która byłaby nacechowana osobistym commitment. Każda filozofia uprawiana jest bowiem w jakimś „epistemicznym warunku odniesienia”. W przypadku filozofii chrześcijańskiej tym warunkiem jest tradycja religijna i forma życia ukonstytuowana przez ewangelizacyjną misję chrześcijaństwa. Jej znamienną cechą jest sapiencjalność oraz to, że w kontekście formowania badawczych problemów nie stroni od dającej się zauważyć ludzkiej religijności, w tym także chrześcijaństwa. Drugą jej cechą jest tkwienie w wielowiekowej tradycji dyskursu filozoficznego i czerpanie z niego tego, co najbardziej zasługuje na pogłębione wyjaśnienie. Stąd też filozofia ta była zawsze w swej istocie nową i zarazem wieczystą (philosophia perennis), konkretną i uniwersalną.

 

Specyfika polskiej filozofii chrześcijańskiej

Nie wszyscy omawiani w projekcie autorzy posługiwali się nazwą „filozofia chrześcijańska”. Wielu nie podejmowało prób jej systemowego opracowania, niektórzy czynili to w sposób ogólnikowy i mało precyzyjny. Nie zawsze też zależało im na takich deklaracjach. Woleli raczej podejmować konkretne problemy, a deklaracje metodologiczne odkładali na bok lub też w ogóle ich nie składali, traktując je jako coś drugorzędnego. Bez wątpienia jednak ze względu na podejmowaną problematykę (aspekt przedmiotowy), jak i na mniej lub bardziej precyzyjnie wyrażone deklaracje metodologiczne, funkcjonują oni w czymś, co za współczesną filozofią nauki można określić: paradygmatem (tradycją badawczą) filozofii chrześcijańskiej. Niektórzy filozofowie chrześcijańscy młodszego pokolenia, jak np. J. Życiński, w determinacji metodologicznej i historycznej filozofii chrześcijańskiej posługiwali się nazwą „tradycja badawcza”. Polska filozofia chrześcijańska XX-tego wieku to filozofia sui generis. Jest ona dziełem wybitnych postaci ze świata polskiej kultury i myśli, które nie traktowały wiary jako ograniczenia czy zideologizowania ludzkiego poznania i myślenia o świecie. Wręcz przeciwnie, filozofując w jej kontekście, kierowali się zasadami racjonalnego dyskursu naukowego i najczęściej oddzielali to, co związane z wiarą religijną, od tego, co daje się ująć w poznaniu naturalnym. Czynili to, aby ukazać naturalną więź istniejącą w człowieku między tym, co przynależy do religii i tym, co wypływa z porządku naturalnego.

Nie była to zatem filozofia  li tylko apologetyczna i konfesyjna. Był to dyskurs żywy i otwarty na intelektualne wyzwania współczesności, w którym wyrażała się gotowość do dialogu, a czasem konfrontacji z tym, co pojawiało się w kulturze na polu życia społecznego, nauki, norm obyczajowych, instytucji życia politycznego. Słowem, filozofia ta przenikała całość osobowego życia człowieka i budowała ludzką kulturę, poszerzając i porządkując dziedzinę wiedzy naukowej, wpływając na życie moralne i obyczajowe, inspirując ludzką twórczość artystyczną, a także przyczyniając się do pogłębienia życia religijnego.

Filozofię tę tworzyły wybitne osobowości, których działania wychowawcze oraz zaangażowanie w pracę badawczą znajdowały uczniów i naśladowców na polu nauki, ale także sprzyjały powstawaniu szkół filozoficznych związanych z osobą mistrza. Oddziaływanie tychże postaci, jak i związanych z nimi środowisk, wykroczyło daleko poza granice kultury polskiej, stając się częścią dziedzictwa światowego, co pokazują przykłady kardynała Karola Wojtyły, Mieczysława Alberta Krąpca czy Józefa Tischnera.

Twórcy polskiej filozofii chrześcijańskiej, wraz z kształtowanymi przez siebie środowiskami, odegrali istotną rolę w podtrzymaniu tożsamości i rozwoju polskiej humanistyki, a także szeroko pojętych nauk ścisłych, teologicznych i społecznych. Wpływali nie tylko na życie uniwersyteckie, ale również na szeroko pojętą kulturę narodową oraz na życie społeczne i religijne. Nietrudno też dostrzec ich oddziaływanie na dokonujące się w Polsce i na świecie przemiany polityczne, na formację metod i strategii kształcenia i wychowania, na ukazywanie racjonalności postaw religijnych, na wypracowanie innowacyjnych metod obrony praw człowieka, na opracowanie i prezentację podstawowych zasad cywilizacyjnych oraz innych reguł życia publicznego. Pośród tych osób bez wątpienia pierwszoplanową rolę odegrał Jan Paweł II.

  

Cel i metodologia projektu


Głównym celem projektu jest upamiętnienie i pogłębienie znajomości, w kraju i na świecie, polskiej filozofii chrześcijańskiej i ukazanie roli, jaką pełniła ona w szeroko pojętej kulturze, nauce, ekonomii, polityce, sztuce, obyczajowości, religii w XX wieku. W pierwszej kolejności będzie nim monograficzne opracowanie myśli 13 wybitnych przedstawicieli tego nurtu filozofii, działających zwłaszcza w drugiej połowie XX-tego wieku, a więc:

Mieczysława Gogacza, Piotra Lenartowicza, Stanisława Kamińskiego, Kazimierza Kloskowskiego, Kazimierza Kłósaka, Feliksa Konecznego, Mieczysława Alberta Krąpca, Tadeusza Stycznia, Tadeusza Ślipki, Józefa Tischnera, Karola Wojtyły, Jacka Woronieckiego, Zofii Józefy Zdybickiej.

Wybór reprezentatywnych przedstawicieli XX-wiecznej polskiej filozofii chrześcijańskiej nie był prosty. Podstawowe kryterium stanowiła wartość merytoryczna ich dorobku oraz rola, jaką odegrali w kształtowaniu rodzimego środowiska akademickiego. Wielu z nich bowiem w minionym stuleciu twórczo i bezkompromisowo kształtowało charakter oraz tożsamość wydziałów filozoficznych i teologicznych. Pod uwagę brana była też interdyscyplinarność ich dokonań, ukierunkowana na różnorodne dziedziny. Chodziło zatem o wybranie takich myślicieli, których twórczość nie ogranicza się tylko do dyskursu filozoficznego, ale obejmuje swym zasięgiem dyscypliny humanistyczne, a nawet pewne aspekty nauk przyrodniczych, społecznych, czy teologicznych. Wielu twórców polskiej filozofii chrześcijańskiej, w sposób wręcz pionierski, przełamywało tradycyjne bariery separujące myśl chrześcijańską od dorobku współczesnych nauk przyrodniczych i humanistycznych, wpisując się tym samym we współczesny model badań interdyscyplinarnych.

Lista filozofów, którym zostaną poświęcone kolejne tomy, została sporządzona na podstawie propozycji zgłoszonych przez przedstawicieli tych środowisk akademickich, w których kształtowała się niezależna polska filozofia chrześcijańska, a zwłaszcza w Katolickim Uniwersytecie Lubelskim, Uniwersytecie Kardynała Stefana Wyszyńskiego (dawna: Akademia Teologii Katolickiej), Uniwersytecie Papieskim Jana Pawła II (dawna: Papieska Akademia Teologiczna) i Akademii Ignatianum (dawna: Wyższa Szkoła Filozoficzno-Pedagogiczna). 

W związku z koniecznymi ograniczeniami pominięty został dorobek wielu innych myślicieli, którzy wcale w nie mniejszym stopniu, niż proponowani autorzy, zasługują na upamiętnienie i rozpowszechnienie tak w Polsce, jak i za granicą. Należy podkreślić, że celem projektu nie jest pomniejszenie ich zasług dla filozofii oraz kultury narodowej. Docelowo projekt domaga się kontynuacji w następnych cyklach w celu uzupełnienia widocznych braków poprzez dodanie kolejnych tomów poświęconych, między innymi filozofom pokoleniowo młodszym, ale nie mniej zasłużonym dla kultury polskiej. Formuła projektu jest otwarta. O ile zyska on uznanie naukowe, umożliwi w przyszłości opublikowanie w podobnej formule odrębnej serii poświęconej całej filozofii polskiej XX wieku.

Metody badawcze stosowane w projekcie są związane z uporządkowaniem materiału badawczego zgodnie z wyznaczonymi jego celami. Opracowanie tekstów pisanych zostanie dokonane za pomocą standardowych analityczno-hermeneutycznych metod analizy i rekonstrukcji tekstów filozoficznych. W ich skład wejdzie ustalenie znaczenia podstawowych pojęć i definicji, rekonstrukcja i nazywanie stylów argumentacji, odczytywanie ukrytych sensów znaczeń w kontekście całości tekstu.

 

Zawartość tomów

Każdemu z filozofów zostanie poświęcony odrębny tom, według opracowanego klucza prezentacji jego myśli. Proponowany jest następujący układ: biografia i bibliografia danego autora, źródła inspiracji filozoficznej (wpływ szkoły, afiliacje, zapożyczenia od innych systemów), preferowana koncepcja filozofii, podejmowane problemy i propozycje ich rozwiązań, słownik podstawowych pojęć, polemiki i dyskusje, jakie dany autor prowadził w środowisku krajowym i zagranicznym.

Każdy tom składał się będzie z 6 arkuszy dwujęzycznego (wersja polska i angielska) opracowania monograficznego, przygotowanego przez 4-osobowy zespół naukowo-badawczy oraz z 4 arkuszy reprezentatywnych dla danego autora wypisów tekstów:

Tom I. Mieczysław Gogacz

Tom II. Stanisław Kamiński

Tom III. Kazimierz Kloskowski

Tom IV. Kazimierz Kłósak

Tom V. Feliks Koneczny

Tom VI. Mieczysław Albert Krąpiec

Tom VII. Piotr Lenartowicz

Tom VIII. Tadeusz Styczeń

Tom IX. Tadeusz Ślipko

Tom X. Józef Tischner

Tom XI. Karol Wojtyła

Tom XII. Jacek Woroniecki

Tom XIII. Zofia Józefa Zdybicka

oraz Przewodnik po polskiej filozofii chrześcijańskiej XX wieku (wydanie i udostępnienie forma zdigitalizowana i papierowa) oraz w wersji angielskiej The Companion to the Polish Christian Philosophy in the 20th Century (forma zdigitalizowana i papierowa). Będzie on obejmował dokonania większości polskich filozofów chrześcijańskich XX wieku w najważniejszych działach filozofii, co pozwoli na ukazanie całej panoramy analizowanego nurtu filozoficznego. W ten sposób zostanie częściowo usunięty, dający się zauważyć w obecnym projekcie, brak uwzględnienia większej puli autorów. Przewodnik po polskiej filozofii chrześcijańskiej w XX wieku /The Companion to the Polish Christian Philosophy in the 20th Century stanowił będzie kompendium – przegląd poszczególnych dziedzin filozofii (metafizyki, teorii poznania, logiki i metodologii nauk, antropologii, etyki, estetyki, aksjologii, filozofii religii, filozofii społeczne i politycznej), sporządzone pod kątem omówienia dorobku oraz wydobycia wielu nowatorskich rozwiązań proponowanych przez chrześcijańskich filozofów polskich, które wpływały na kształt dyskursu filozoficznego tak w Polsce, jak i za granicą. Dla autorów projektu istotne jest, aby prezentacja myśli wybranych filozofów polskich uwzględniała kontekst filozofii europejskiej, wskazując zarówno na ich oryginalność, jak i zakorzenienie we współczesnej kulturze.

 

Znaczenie projektu dla kultury i wiedzy

Znaczenie projektu dla kultury narodowej wyraża się m.in. w: promocji polskiej myśli filozoficznej i teologicznej; dostarczeniu „klucza” interpretacyjnego do zrozumienia polskiej filozofii chrześcijańskiej; promocji ośrodków akademickich, które w czasie totalitaryzmu komunistycznego zachowały niezależność w pracy filozoficznej; opracowaniu myśli nestorów polskiej humanistyki według przejrzystego klucza interpretacyjnego; ukazaniu młodemu pokoleniu wzorców intelektualnych, a często także moralnych, angażowania się jednostek i poszczególnych grup w aktywne tworzenie kultury narodowej nawet w najbardziej niesprzyjających warunkach politycznych.

Prace polskich filozofów chrześcijańskich, podobnie jak sam projekt, mają charakter interdyscyplinarny. Stąd ma on znaczenie nie tylko dla filozofii, ale również dla innych dziedzin wiedzy czy kultury. Badania filozoficzne ze swej natury są bowiem najbardziej uniwersalne i podstawowe dla wszystkich dziedzin wiedzy. W sensie najogólniejszym dostarczają podstawowych przesłanek dla każdej z nauk szczegółowych (przyrodniczych i humanistycznych). Przynależą one do zewnętrznej bazy nauki dając tej nauce odpowiednie uzasadnienie i wskazując na granice jej kompetencji poznawczych.

Projekt zakłada szeroką, krajową i zagraniczną, współpracę międzyuczelnianą. Jest bowiem realizowany przez przedstawicieli 16 ośrodków akademickich z Polski i innych części Europy celem zachowania polskiej spuścizny filozoficznej o proweniencji chrześcijańskiej. Ważnym elementem prezentacji wyników projektu będzie digitalizacja efektów i udostępnienie ich w trybie otwartego dostępu, tj. w Internecie, w sposób bezpłatny i bez technicznych ograniczeń zarówno w języku polskim, jak i angielskim.

 

Wpływ projektu na wzbogacenie wiedzy

Proponowany projekt ma istotne znaczenie dla wzbogacenia wiedzy o filozofii chrześcijańskiej w Polsce, a zwłaszcza poza granicami kraju, gdzie filozofia ta jest znana bardzo słabo albo – w przypadku niektórych autorów – pozostaje całkowicie nieznana. W latach 1987-1990 ukazało się w języku niemieckim trzytomowe opracowanie, poświęcone dziejom filozofii chrześcijańskiej w świecie w XIX i XX stuleciu (Christliche Philosophie im katholischen Denken des 19. und 20. Jahrhunderts, red. E. Coreth, W. M. Neidl, G. Pfligersdorffer). Publikacja, która liczy ok. 3000 stron, została przetłumaczona w pierwszej połowie lat 90. na język włoski i hiszpański. W dwóch tomach, które opisują filozofię chrześcijańską w XX wieku, naszemu krajowi zostały poświęcone dwa opracowania, które liczą jedynie ok. 35 stron. Niestety, publikacja ta nie jest dostępna w języku angielskim. Głównymi ośrodkami, w których w Polsce po 1945 roku rozwijała się w zróżnicowanych formułach filozofia chrześcijańska, były: Kraków, Warszawa, Lublin. Wybrani autorzy poprzez swoją działalność naukową, dydaktyczną i administracyjną przyczyniali się do kształtowania profilu filozofii chrześcijańskiej we wspomnianych środowiskach naukowych. Niektórzy z nich, jak Kazimierz Kłósak, Tadeusz Ślipko, Józef Tischner, Piotr Lenartowicz, Karol Wojtyła czy Mieczysław Albert Krąpiec, nie ograniczali swojej działalności tylko do jednego ośrodka akademickiego. Wykładali na różnych wydziałach (teologicznych i filozoficznych), współtworząc ich profil, zaszczepiając nowe idee, nadając dynamikę rozwojową nauki, krystalizując nowe formuły dla wyrażania utrwalonych przez tradycję treści. Przy tym otwierali się oni na nauki przyrodnicze, na nowe nurty filozofii współczesnej, jak fenomenologia, egzystencjalizm czy hermeneutyka filozoficzna.

Filozofia chrześcijańska w XX wieku nie była monolityczna. Cechował ją pluralizm punktów wyjścia i rozstrzygnięć problemów badawczych. Na te same problemy odpowiadano na różny sposób, co nierzadko prowadziło do interesujących dyskusji, w których przełamywano bariery izolacji intelektualnej. Przed drugą wojną światową filozofia ta była kształtowana przez obowiązujący jeszcze w dwudziestoleciu międzywojennym tomizm tradycyjny, ale po drugiej wojnie światowej na czoło zaczęły wybijać się inne wersje filozofii tomistycznej o nachyleniu egzystencjalnym, transcendentalnym, lowańskim czy fenomenologicznym. Lata 80. i 90. ubiegłego wieku jeszcze bardziej pogłębiły pluralizm filozofii chrześcijańskiej w Polsce. Otwarcie na hermeneutykę filozoficzną i filozofię dialogu (Józef Tischner) zaowocowało wypracowaniem nowych koncepcji w obrębie filozofii chrześcijańskiej, które, odnosząc się krytycznie do jej tradycyjnych formuł, starały się w nowy sposób odpowiadać na wyzwania współczesnego świata i człowieka.

Z początkiem lat 2000. nastąpiła częściowa integracja środowiska polskich filozofów chrześcijańskich. W Katolickim Uniwersytecie Lubelskim zaczęto wydawać Powszechną encyklopedię filozofii, a następnie Encyklopedię filozofii polskiej. Zainicjowane przez Uniwersytet Kardynała Stefana Wyszyńskiego Międzyuczelniane Seminarium Naukowe „Styczeń – Ślipko – Tischner. Inspiracje chrześcijańskie w etyce” doprowadziło do integracji środowisk UKSW w Warszawie, Akademii Ignatianum w Krakowie i Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego. W późniejszych latach dołączyło do tej inicjatywy wiele innych uczelni w Polsce, m.in. Uniwersytet Mikołaja Kopernika w Toruniu czy Uniwersytet Śląski w Katowicach. Seminaria te pokazały aktualną kondycję filozofii i etyki chrześcijańskiej w Polsce, przyczyniły się także do pogłębienia refleksji metodologicznej i przedmiotowej nad aktualnymi problemami tego nurtu filozofii. Szczególną uwagę zwrócono na potrzebę interdyscyplinarności badawczej.

Dynamikę polskiej filozofii chrześcijańskiej XX wieku widać w relacjach pomiędzy jej czołowymi reprezentantami. Mimo łączącego tych filozofów związku z chrześcijaństwem, niejednokrotnie dochodziło pomiędzy nimi do ostrych polemik. W wielu kwestiach pozostali oni filozoficznymi adwersarzami, a ich poglądy nie dawały się ze sobą uzgodnić. Było to więc środowisko zróżnicowane, twórcze i dlatego może być bardzo ciekawe dla badaczy z innych krajów. Niektórzy z wybranych autorów są dobrze znani w polskim środowisku filozoficznym, ich myśl jest nadal obecna w świecie intelektualnym. Inni są mniej znani, a ich dorobek do tej pory został tylko częściowo opracowany. Do filozofów najlepiej dotychczas opracowanych należą: Karol Wojtyła, Mieczysław Krąpiec, Józef Tischner, Kazimierz Kłósak, Stanisław Kamiński, Tadeusz Styczeń, Feliks Koneczny, zaś do najsłabiej – Kazimierz Kloskowski, Piotr Lenartowicz, Zofia Zdybicka, Mieczysław Gogacz.

Większość dotychczasowych opracowań dotyczących polskich filozofów chrześcijańskich opublikowano w języku polskim, natomiast poważne braki występują w przekładach i komentarzach obcojęzycznych. Z uwzględnionych autorów najwięcej opracowań w językach obcych (przede wszystkim język angielski) dotyczy Karola Wojtyły, Mieczysława Alberta Krąpca, Feliksa Konecznego, jak również Józefa Tischnera. W przypadku pozostałych autorów brakuje nie tylko opracowań obcojęzycznych, ale niekiedy także i prac w języku polskim. Dlatego ich myśl jest bardzo mało znana w Europie i na świecie, zaś jeśli już ich dorobek został w ogóle odnotowywany, to jedynie okazjonalnie. Anglojęzyczne opracowanie poszczególnych tomów, jak również Przewodnika…, digitalizacja zbiorów i ich bezpłatne, wolne od ograniczeń technicznych, udostępnienie w sieci internetowej oraz w bazach danych naukowych, znacząco przyczyni się do pogłębienia recepcji polskiej filozofii chrześcijańskiej w świecie.

 

Efekty projektu 

Tytuł tomu

wersja on-line
w j. polskim

wersja on-line w
j. angielskim

wersja drukowana w j. polskim

wersja drukowana w j. angielskim

Tom I. Mieczysław Gogacz

×

×

 

×

Tom II. Stanisław Kamiński

×

×

 

×

Tom III. Kazimierz Kloskowski 

×

×

 

×

Tom IV. Kazimierz Kłósak

×

×

 

×

Tom V. Feliks Koneczny

×

×

 

×

Tom VI. Mieczysław Albert Krąpiec

×

×

 

×

Tom VII. Piotr Lenartowicz

×

×

 

×

Tom VIII. Tadeusz Styczeń

×

×

 

×

Tom IX. Tadeusz Ślipko

×

×

 

×

Tom X. Józef Tischner

×

×

 

×

Tom XI. Karol Wojtyła

×

×

 

×

Tom XII. Jacek Woroniecki

×

×

 

×

Tom XIII. Zofia Józefa Zdybicka

×

×

 

×

Przewodnik po polskiej filozofii chrześcijańskiej XX wieku

×

×

×

×

 

Finansowanie projektu

Projekt jest finansowany przez Ministerstwo Nauki i Szkolnictwa Wyższego w ramach konkursu "Pomniki polskiej myśli filozoficznej, teologicznej i społecznej XX i XXI wieku" (Nr rej. 0033/FIL/2016/90).

 

Publikacje